11 Therapie

Al deze beschouwingen zouden kunnen leiden tot een doemdenken over mislukte hechting en doen besluiten “dat het mislukt is en er nu eenmaal niets aan te doen is”. Maar niets is minder waar.
Het is niet omdat iets moeilijk is dat het onmogelijk is.

Wellicht zorgt ons survival mechanisme eveneens voor de mogelijkheid dat, wanneer iets verkeerd gelopen is, wij in staat blijken tot herstel op een andere manier, via hulp van iemand anders.
Zo kunnen wij het succes verklaren van psychotherapie.

Ondanks de zogenaamde verschillen in de scholen die zijn ontstaan sinds eind 1800 kunnen we stellen dat elke therapie berust op het vormen van en specifieke band tussen cliënt en therapeut, die in feite vergelijkbaar is met de band met een hechtingsfiguur.

Het creëren van een “veilige omgeving” is zeer belangrijk. Elke therapie waar dat gevoel van veiligheid er niet komt voor de cliënt in de relatie met de therapeut, is gedoemd tot mislukken.
Bovendien is het ook zeer belangrijk de cliënt te laten veiligheid ervaren, zowel in de praktijkruimte als daarbuiten. Vandaar het belang van het “installeren van een veilige plek” waar de cliënt zich in zijn verbeelding kan terugtrekken en veilig voelen. Hij leert zo ook controle krijgen over zijn angst.

Als integratief therapeut leer je wat groeien is : het komt neer op een steeds beter functionerend ego opbouwen, dus meer en meer je “ware zelf” worden.
Groei induceren bij een cliënt kan op 3 manieren gebeuren : inzicht bijbrengen, vaardigheden aanleren en bevrijden van het storend effect van vroegere traumatiserende ervaringen.

Er wordt dus in feite gewerkt om meer zelfvertrouwen te creëren, inzicht te krijgen in de mechanismen die werken en ons soms blokkeren, een nieuwe manier van reageren ontwikkelen wat neerkomt op meer affecttolerantie en leren emoties gebruiken voor het verwerken van tegenslagen, en je negatieve kantjes leren kennen zonder jezelf te veroordelen,….

In de Cliënt- centered therapie staat het belang centraal van empathie, dit is : veiligheid creëren, onvoorwaardelijke aanvaarding van de cliënt, laten blijken dat wat hij vertelt waardevol is, verhogen van het zelfvertrouwen.
Verhogen van zelfvertrouwen kan door het geven van positieve strokes. Dit vinden we niet alleen terug in de Transactionele analyse theorie maar komt herhaaldelijk terug.
In het eerste opleidingsjaar was het verhogen van het zelfvertrouwen een doel op zich. Herhaaldelijk kreeg men positieve waardering voor hetgeen men presteerde, iedere deelnemer ontving opgemerkte “positieve eigenschappen” vanwege elke klasgenoot…..

Cognitieve therapie legt de nadruk op het ontdekken van negatieve cognities en ze ontkrachten,waarna positieve cognities moeten eigen gemaakt worden.

Focusing vertrekt van hoe men zich lichamelijk voelt.

Wat onbewust verdrongen is, vertaalt zich immers naar symptoomtaal, zegt men in het circulair systeemdenken.

Soms heeft men gewoon een gevoel van onbehagen, een spanning in het lichaam. Door daar op te focussen kan men zich via beelden( trauma’s worden als beelden opgeslagen) bewust worden van wat er aan de hand is. Daarbij leert men de blokkerende mechanismen kennen via de Interfererende Karakters die opduiken. Deze leert men buiten zichzelf plaatsen, daardoor probeert men hun werking te verhinderen zodat betere systemen kunnen geïnstalleerd worden.
Het is ook zeer belangrijk dat men “wat er zich aandient vriendelijk ontvangt”.
Dit vriendelijk zijn voor jezelf leert men ook bijv. door de “rechtbank techniek” van de cognitieve gedragstherapie.

Mijns inziens is ook een houding vergelijkbaar met “attunement” belangrijk in therapie. De cliënt ervaart dat je er bent voor hem, dat hij op je kan rekenen op momenten dat hij het nodig heeft.
Dit blijkt niet altijd even gemakkelijk omdat sommige cliënten natuurlijk door het systeem waarin zij vastzitten, eerder manipulatief gaan optreden, wat moeilijk ligt voor een therapeut . Er is immers slechts beroepshalve een relatie gecreëerd . Ik kan niet ontkennen dat men enerzijds zijn eigen grenzen als therapeut moet bewaken, en anderzijds dat sommige cliënten baat hebben bij een vaste structuur, als hun leven nogal chaotisch verloopt of wanneer zij bij depressie niet de nodige kracht vinden om het heft voldoende zelf in handen te nemen.
Toch denk ik dat het bij een groot deel van de mensen die vastzitten in te lage niveaus van de ontwikkelingscyclus, heel belangrijk is dat men dat gevoel van afstemming kan nabootsen.
Eigen ervaring met therapeuten die je “vast” willen houden, onder het mom van “weerstand” die moet onderzocht worden of een andere soort van ”moeten terugkomen”, leerde mij dat dit nefast is voor het vertrouwen in die therapeut.
Aangezien het vertrouwen essentieel is voor het zich veilig voelen van de cliënt, mogen we als therapeut dit niet onachtzaam bekijken.

Samengevat proberen wij in therapie bij de cliënt veilige hechting te installeren.

Advertenties

opmerkingen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s