gedicht over rouw

Rouwen is een proces van verdriet en pijn, en hoe je er weer bovenuitkomt, al lijkt het sommige momenten dat het je niet zal lukken. Maar uit wanhoop wordt uiteindelijk ook hoop geboren.
Hierover gaat dit mooie gedicht van Katrien Van De Steen.

Jij,…
Al ben ik nog zo eenzaam, jij bent er,
Wie ben jij, daar diep in mij?
Ben ik jou? Ben jij mij?

Ik voel je knagen, elke dag, elk uur, elk moment,
Je bent er constant, je knabbelt aan mijn hart, gewoon,
Om te laten voelen dat je er bent
Het is een wrede, afschuwelijke,
Alles-doordringende pijn
Mijn hart krimpt, brokkelt af,
Het is een afsterven van mijn “zijn”

Ik wou dat je weg ging! Laat me met rust!
Al dat verdriet, al dat gemis
Ik wil vergeten, negeren…
Jouw voortdurend knagen is voor mij een echte kwelling
Een constante herinnering aan wat was
Was… Niet meer is

Verliezen… Verzuipen… Versplinteren…
Gebroken in duizend stukken
Enkel zwart
Ik wil opgeven,
kan de pijn niet meer aan
Maar hoe dieper ik zak in het donker
Hoe harder je knaagt
Je roept, schreeuwt, smeekt me
Om toch door te gaan!

Tot….
Jij,…
Zijn wij ons? Is ons wij?
Wie zorgt voor het licht in de duisternis
Voor de hoop, de moed, het nieuw
verlangen?
Voor de zuurstof van al wat “mij” is?

Je voortdurend knagen is geen hinder meer
Maar een bewijs van leven,
Een teken van durf, ik durf leven
Een honger naar beleven
En ik wil meer.. Meer.. MEER!

Advertenties

opmerkingen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s