Hoe onze persoonlijkheid evolueert

IV

Onze persoonlijkheid is moeilijk helemaal concreet te beschrijven, maar is quasi onveranderbaar. Aan de basis ligt een vast gegeven : we zijn wie we zijn , we hebben onze aangeboren talenten en voorkeuren.
We kunnen niet veranderen, tenzij ‘groeien’ : iedere persoon kan geleidelijk aan zijn talenten verder ontwikkelen, beter worden, slimmer worden, liefdevoller worden, zichzelf maximaal ontplooien… maar onze basis, hoé we precies zijn, daaraan kan niets veranderen.
“Een appelboom kan wel groeien en een mooiere appelboom worden maar kan nooit een perenboom worden “( basiscursus AIHP )
images
Dit groeien van de persoonlijkheid kunnen we beschouwen als leren omgaan met het leven, met de problemen en frustraties die zich voordoen, alsook met de plezierige en vreugdevolle zaken. Het juiste evenwicht tussen die twee maakt dat leven de moeite waard is.
Maar sowieso komen minder goeie gebeurtenissen op ieder zijn pad : “shit happens”.

Nu heeft ons survivalsysteem wel enkele “tools” voorzien, enkele mogelijkheden waarmee wij negatieve gebeurtenissen kunnen overwinnen, ze kunnen verwerken.
In hoofdzaak zijn dat emoties. De menselijke emoties zijn in àlle bevolkingsgroepen ter wereld gelijk : angst, verdriet, kwaadheid, blijheid, verwondering, afschuw.
Gebeurt er iets nefast, dan moeten wij dat kunnen verwerken door een opeenvolging van emoties , men zegt de 4 basisemoties (blij, bang, boos, bedroefd), maar mijns inziens komen ook de andere erin voor, maar wordt daar meestal minder aandacht aan geschonken.
Dit verwerkingsproces is vergelijkbaar met een rouwproces en moet eindigen met blijheid, namelijk aanvaarding van wat gebeurd is gecombineerd met de blijheid te kunnen genieten van het leven.
Zowel grotere drama’s als kleinere frustraties moeten op deze manier verwerkt worden.
Uiteraard ondervinden wij de emoties minder uitgesproken of eerder opvallender navenant de grootte, de zwaarte, van hetgeen gebeurde.
Bovendien is het een automatisme , het overlevingsinstinct dat overneemt, zodat we ons er ook niet altijd echt bewust van zijn.
Het belangrijke is dat deze emoties telkens erkenning moeten krijgen vooraleer zij kunnen wegebben.

De basis van overleven ligt in het herkennen van gevaar. Angst is dus in feite de hoofdemotie die ons zou moeten waarschuwen voor gevaar en dus ons helpen te overleven door gepast te reageren op dat gevaar.
Waarschijnlijk omdat wij zo hulpeloos geboren worden, is onze angst vaak buiten proportie.

Indien wij ons geaccepteerd voelden door onze zorgfiguren, dan voelden wij ons “veilig” en kon angst wegebben.
Hebben wij niet geleerd via goede hechting met onze ouders dat bepaalde angsten niet gegrond zijn, dan kunnen wij deze niet voldoende reguleren en nemen daarom toevlucht tot een tweede reeks van mogelijkheden die wij kunnen toepassen om van té grote angst af te geraken : de afweersystemen (zie ook het hoofdstuk 5 afweersystemen)
Deze zouden allemaal tijdelijke toepassingen moeten zijn om angsten weer te normaliseren, maar blijken bij onveilig gehechte mensen niet toereikend genoeg, zodanig dat zij ahw blijven vastzitten in één of meer van dergelijke afweersystemen. Deze lijken dan ahw een deel van hun persoonlijkheid te gaan uitmaken .

Het is weliswaar zo dat de voorkeur voor het gebruik van bepaalde afweer enerzijds gekleurd wordt door hoe onze ouders met ons omgingen, hoe zij reageerden op onze angsten als kind, hoe zij die opvingen,en dus meer bepaald hoe wijzelf als kind reageerden op de systemen die onze ouders gebruikten.
Anderzijds zal ons door het voorbeeld van onze ouders ook vaak een bepaalde manier van reageren aangeleerd worden. Dit maakt dat men vaak “doet gelijk  zijn moeder of vader”.

Is de oorspronkelijke persoonlijkheid onveranderbaar, de manier waarop een persoon functioneert in de maatschappij is niét onveranderbaar. Hoe hij er in meedraait, hoe hij reageert op de frustraties van alle dag, dit is wél aanpasbaar.
Met name het slecht functioneren én het vastraken in gebruik van bepaalde afweersystemen kunnen aangepakt worden.
We kunnen dit beschouwen als uitschieters die weer kunnen wat gemilderd worden.
vervolg : V Hoe anderen angst kunnen triggeren.

Advertenties

opmerkingen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s