Wat als jouw partner zijn tweelingziel ontmoet?

Tweelingzielen (1)Verschillende mensen hebben mij gecontacteerd met de vraag wat te doen als de tweelingzielontmoeting er komt wanneer iemand in een relatie zit.
Zowel de twin die een partner heeft als de partner wiens levensgezel zijn/haar twin ontmoet worden geconfronteerd met extra moeilijkheden en druk.

Heb jij je tweelingziel ontmoet? Dan wordt de partner willens nillens betrokken in een proces van ontwikkeling van jouw persoonlijkheid.
In principe betekent dit dat je persoonlijkheid openbloeit, dat je je talenten kunt openvouwen, dat je liefdevoller, zekerder, en minder gefrustreerd door het leven zal gaan…Je wordt dus je “betere ik” dus kan die partner het in feite alleen maar toejuigen.
Maar het is natuurlijk ook voor de partner een moeilijk proces, door alle onzekerheid die er rond hangt.

De tweelingzielrelatie op zich kan nooit een andere relatie stukmaken. De twin zal nooit er op uit zijn om jouw partner kwaad te berokkenen, het is immers het beste voor joù dat uit de bus moet komen.

Ik vermoed echter dat sommige keren de relatie tòch niet zal standhouden, namelijk wanneer je persoonlijkheid dermate evolueert dat de partner niet kan volgen.
Dwz wanneer het een partner betreft die eigenlijk niet paste bij jou, omdat de relatie tot stand is gekomen wanneer je helemaal niet jezelf was, en die partner eigenlijk aangetrokken was tot jouw verkeerde, slechts ogenschijnlijke eigenschappen en manier van zijn.
Dus is die partner eigenlijk verliefd geworden op een persoon die in werkelijkheid niet bestaat, een persoon die jij had gecreëerd om mee naar voor te komen, een soort masker die je had opgezet om jezelf te tonen aan die partner, gebaseerd op verkeerd aangeleerde manieren om door het leven te gaan en met frustraties om te gaan.

Soms zal het dan ook voor de partner lijken alsof die jou niet meer herkent, en zal hij/zij zich niet meer kunnen verzoenen met je werkelijke “betere ik”, je werkelijke waardevolle persoonlijkheid zoals die is.
Je kunt bijvoorbeeld mondiger worden, en niet meer zoveel over je laten gaan.
Sommigen zullen de veranderingen die zich voltrekken niet aankunnen of zelfs soms niet wensen.
In dat geval is het goed te proberen op een liefdevolle manier afscheid te nemen van deze partner. Deze zal jou immers maar tegenhouden in jouw zelfontplooiing. Maar ook dat zal gewoon zichzelf wijzen.

Sommige partners zullen waarschijnlijk ook zelf de stap tot een breuk van de relatie zetten, omdat zij je “nieuwe ik” niet kunnen begrijpen en niet zullen aanvaarden.
In dat geval zal een beter passende partner zowieso op jouw pad komen.

Voor de partner die echter reeds aangetrokken was tot jouw werkelijke, diepverscholen ik, een partner die door het opgetrokken gordijn van afweer heen kon kijken, voor deze partner breekt eveneens een betere relatie aan wanneer de woelige periode van strijd om de verkeerd aangeleerde systemen af te breken, voorbij is.

Je zou dus ook kunnen stellen dat, als jij de partner bent van iemand die zijn/haar twin ontmoet, dat je dan ook moet vertrouwen op het proces en je angst voor de veranderingen moet leren overwinnen. Ook voor jou zal een “betere partner” uit de bus komen.
Ofwel zal jouw huidige partner openbloeien en zal jullie relatie veel steviger en harmonieuzer worden, ofwel zal blijken dat jullie minder bij elkaar passen en zullen jullie op een serene manier kunnen uit elkaar gaan. Dan ligt ook voor jou de weg open naar een betere relatie met een andere partner.

Jouw huidige partner heeft immers door het herbeleven van een hechtingsproces met zijn/haar tweelingziel zijn/haar “ware ik” gevonden.

Er is een gulden regel : Goed gehecht zijn betekent gemakkelijk kunnen loslaten. , namelijk op een goede, correcte manier elkaar kunnen vrij laten. Zowel krampachtig “vasthouden” als “wegvluchten” zijn tekenen van verkeerde hechting.
“Gehecht zijn” en “kunnen loslaten” horen paradoxaal genoeg bij elkaar.

Heb jij ervaring op dat vlak, heb jij een twin terwijl je in relatie bent (of was), of ben jij een partner van iemand met een tweelingziel, laat dan gerust jouw commentaar of jouw raadgevingen achter in het vak hieronder.
We kunnen immers alle hulp van zielsverwanten gebruiken 🙂

mijmering ” The Night Before The Dawn ” gedicht door Kavita Paniyam

Advertenties

25 gedachtes over “Wat als jouw partner zijn tweelingziel ontmoet?

  1. Ik ben ook een vrouw van een partner ďie zijn twin heeft ontmoet ik probeer in allemacht het te begrijpen en te snappen wat er allemaal gebeurd ik weet niet zo goed wat ik moet doen mijn vriend gaat 2 a 3 keer per week naar zijn twin. Ook heb mijn vriend en zijn twin elke dag contact met elkaar via appen of bellen …doordat is onze relatie stil te komen staan mijn vriend en ik hebben zelf al bijna 1jaar geen intimiteit als ik dan zeg dat die voor mijn niks meer voelt dan zeg die dat die dat wel doet maar dat die door deze ervaringen met zijn tweelingziel nu geen ruimte en tijd heb voor onze relatie en als ik hem dan zeg ga jij dan je geluk achter na en ga er voor maar dan zeg die dat die niet met haar samen in een huis wilt wonen vanwege haar huidige situatie zij heb namelijk 3 kinderen en hij heb heel bewust gekozen dat die geen kinderen wilt als hij met haar verder wilt in een relatie vorm is het een lat relatie ik zou zo graag willen weten wat ik moet doen ik gun hem van alles maar dit vind ik te veel moet ik hem dan los laten en mijn eigen weg gaan …wat ik ook heel erg moeilijk vind want hoe pijnlijk dit ook allemaal is ik hou nog ontzettend veel van hem maar wil het goede doen voor hem …..

  2. Loslaten betekent niet elkaar mijden en proberen te vergeten, het betekent doordrongen geraken van het feit dat je angst ongegrond is. DAT JE NIET HOEFT VERLATINGSANGST OF BINDINGSANGST TE VOELEN. Dat je kan ahw één zijn met jezelf…houden van jezelf. En dus je niet afgewezen te voelen, zelfs als niks in het leven loopt zoals je zou willen. De wil is een stukje van “ego” dat opgebouwd is door de angst om niet te voldoen, om niet graag gezien te worden. We willen zoveel , he? We verlangen zoveel, maar moeten aanvaarden. We moeten het verlangen loslaten en aanvaarden dat het leven is zoals het is…

  3. Net heb ik een stuk geschreven. Na over hechting ( door jou geschreven Katrien) gelezen te hebben. Nu weer dat stuk over hechting en tweelingzielen gelezen. O ja, nu dringt het door. Het gaat niet over de ander beledigen of kwetsen. Hoe ga ik hier zelf mee om. Mijn spiegel. Werk aan de winkel. Je schrijft het zo duidelijk.

  4. Wat ontzettend moeilijk allemaal.Ik vond dat ik daar een jaar geleden beter over dacht. Ik weet dat het zo werkt, dat je jezelf mist als je je tweelingziel mist. En dat het niet gaat om een relatie zoals ieder verwacht. Ik ben benieuwd waar ik over een jaar sta. We hebben elkaar niet voor niets ontmoet. Loslaten heeft geen zin. Juist hier elkaar helpen.

  5. nieuwetijds”denken”… wat dan met gevoelens?
    we denken altijd zò veel, en we verwachten, en we anticiperen…en voelen totaal andere dingen…wat verwarrend toch ! althans voor ons verstand
    in gevoelens zit immers vaak geen logica, dus “begrijpen” (= “grijpen” met ons verstand) we het niet…
    en overal zit ook altijd dé grote vraag verborgen : wat is liefde?
    voel je liefde als de ander doet wat jij verlangt? of is dat iets anders dat we dan voelen, maar gewoon “liefde” noemen ?
    en nog straffer : wat is onvoorwaardelijke liefde ?
    volgens mij is dat gewoon een utopie, iets waar we naar (moeten)streven, maar dat gewoon niet bestaat. We worden immers geboren met een overlevingsdrang, dat is normaal. maar dat betekent ook dat “ik” altijd op de eerste plaats komt
    ik las al vaak : “ik geef mijn partner onvoorwaardelijke liefde , onder de voorwaarde dat die zus of zo…” ??? tja…
    als we er nu al eens gewoon van uitgingen dat we eigenlijk echt egocentrische wezens zijn, zonder ons daarom een slechte persoon te voelen, en dat we gewoon moeten proberen te zoeken wat voor ons werkt en wat niet, waaraan we ons kunnen aanpassen en waaraan niet ?
    en laat ons dan ook de andere een beetje zo laten zijn…misschien ontmoeten we elkaar dan halverwege?

  6. Hoi johan en ook katrien.

    Dank voor je delen johan.
    Ik kijk er zelf anders naar..ik heb zelf bijvoorbeeld niet de wens mijn enige wederhelft tegen te komen. Ik kan het tweelingziel principe vanuit psychologie en wetenschap goed begrijpen en plaatsen. Spiritueel niet. Geenzins.
    Bij mij gaan inmiddels ook mn nekharen overeind staan bij het allemaal terugvinden in jezelf en bij jezelf en leven in het nu..ik word daar heel recalcitrant van. Mijn vrouw zegt bijvoorbeeld nu ze twijfelt aan de relatie en ik vraag haar of ze nog twijfelt…’dat is de kunst van het niet weten’ of ‘ik kan alleen maar zeggen wat ik nu voel’ ….en als ik dan bijna letterlijk met mn ogen ga draaien zegt ze jij bent nog niet zo ver……..ik ga dan in verweer en zeg dat ik misschien wel veel verder ben omdat ik niet zonodig meer bezig moet met heeeel hard aan mijzelf denken en ik vind de kunst van het niet weten net zo als de kunst van het wel weten…net zo goed toch. Het nieuwetijdsdenken holt wat mij betreft heel veel goede relaties en huwelijken uit. In deze nieuwe tijd geef ik lange monogame relaties veel minder overlevingskans..mijn insziens een weg naar eenzamheid en verkilling. En verscholen verdriet. Maar dat wordt weer opgevuld met nieuwe fasen met nieuwe partners.. tja laat mij maar aards zijn dan…k vind t heerlijk. 😘

  7. Mijn man heeft ook zijn tweelingziel ontmoet op zijn werk in het buitenland,een week geleden heeft hij het verteld en wilt nu weggaan.15 jaar een goede sterke relatie gehad en plots is het over.Ik zag dit niet aankomen.
    Ik dacht dat tweelingzielen partners niet zouden kwetsen, die altijd goed voor hun zijn geweest, ze zijn er toch om liefde te geven niet om anderen te kwetsen? Dus ik vroeg me af als ze samen anderen kwetsen is dit dus niet hun laatste fase dat ze daarna samensmelten want ze hebben niet geleerd hun levenspartner lief te hebben, onze relatie was gewoon heel goed dus weggaan was eigenlijk geen optie in dit geval

  8. ja Johan, mooi geschreven. Het gaat altijd over “jezelf” in je leven. We hunkeren allemaal naar de enige echte “wederhelft” waar we onszelf kunnen zijn alsof we één geheel vormen. En waardoor we dan perfect gelukkig zijn. En soms komt er een moment dat we ontdekken dat het niet klopte…dan rest ons alleen te kijken of het doénbaar is met onze partner. Dat we hunkeren naar de ideale partner is menselijk, net zoals we ook de ideale maatschappij zouden willen…maar je ziet dat in werkelijk ook iedereen een verschillend idee heeft hoe die dan wel zou moeten zijn en dat we ons moeten tevreden stellen met heel wat anders…

  9. Anna ik weet niet of midlifecrisis een rol speelt.
    De twins geven aan iets te ervaren dat niet te beschrijven is. Ik snap dat niet dus vertaal het dan ook heel plat in een buitenechtelijke relatie. En feitelijk is dat natuurlijk ook zo.
    Het is nu bij mij wel zo dat we samen conclusie hebben getrokken dat ik haar niet meer volg en dat er door de twin ontmoeting veel zaken van ons beide persoonlijk naar boven komen ook uit het verleden.
    Ik ben niet ideaal (zoals niemand denk ik 😬) en we zien in dat we wellicht te lang hebben doorgeleefd samen zonder diverse signalen serieus op te pakken.
    Ik woon inmiddels ergens anders. Voor onbepaalde tijd. De afstand moet gaan uitwijzen in hoeverre er nog voldoende is om uiteindelijk weer samen door te willen. Hoe groot acht ik de kans? 5%.
    Alles gaat in super harmonie en dat is fijn ook voor de kids.
    Er is te veel gebeurd en voor mij is het een levensles dat we elkaar hebben nodig gehad om op te groeien en nu waarschijnlijk zonder elkaar verder kunnen/ moeten. Ik ga niet samen verder als ik moet leven met iemand die de helft van tijd (digitaal en/of in gedachten en soms live) met iemand anders wenst door te brengen.
    Veder dan dit wil ik er op dit platform niet over kwijt. Daarbuiten om prima.
    Ik wens je alle sterkte van de wereld. Wat ik wel steeds meer weet is dat levensgeluk begint bij jezelf. Niet bij een relatie. Niet bij werk. Alleen bij jezelf. ( dit is een vertaling van een mooie oneliner die ik ergens zag)

  10. Hee thnks voor je reactie johan!

    We zitten hier nog volop in de strijd. Wat inmiddels resuleert in twijfel aan de relatie. Mijn vrouw ontmoet haar tweelingziel, ik heb daar heel veel moeite mee gehad en nog wel, en daarvoor begint ze nu ook te twijfelen..want we verstaan elkaar niet meer.
    Ik weet wat me te doen staat .. en dat is loslaten, ruimte geven! Maar het doet me onvoorstelbaar veel pijn…net een piepjong gezinnetje, we zijn een vrouwenstel, en de geboorte van onze zoon was zo’n kroon op onze liefde…ik wil een gezin maar mn vrouw wil zich nu zelf ontwikkelen. Tevens kom ik heel veel tegenstijdigheden tegen bij haar en denk ik meer aan een midlife crisis. Pfff en jouw vrouw johan? Kan midlife ook van toepassing zijn?

  11. Anna je omschrijft het herkenbaar: de mix tussen “komt wel goed” en soort van wanhoop.
    Het zweverige terwijl je het ook wel wilt respecteren.
    Het voelt inderdaad onveilig.
    Natuurlijk wil je haar niet kwijt. Dat geld voor mij ook.
    Oplossing lijkt bij mij te liggen in ruimte gunnen/geven. Maar is er een pasklare oplossing die voor iedereen zelfde is?

    Maar ook jezelf ruimte gunnen.
    Ik ben door de hele situatie gaan beseffen dat ik een nieuwe balans wellicht ook bij mezelf moet zoeken. Ben ik zelfstandig genoeg. Neem ik voor Mezelf genoeg ruimte.
    Kiezen voor jezelf betekent niet hetzelfde als kiezen tegen de ander.
    Hoe confronterend alles ook is ik begin er wel meer rust in te vinden.
    En ik geloof oprecht dat je partner er niet op uit is om uit contact te komen. In mijn geval zeker niet. Er komt voor hun alleen iets bij wat onbeschrijfelijk is maar geen afbreuk doet aan liefde tussen jullie.

  12. Tja,

    Heel herkenbaar deze verhalen. Mijn vriendin heeft haar twin ontmoet en zit daar sindsdien alleen nog maar met haar gedachten bij haar twin. Ze zegt dat het een vriendschap is, een hele bijzondere verbinding, een spiegel waar ze heel veel vsn kan leren. Enerzijds kan ik me wel inleven anderzijds vind ik het gewoon een verheven vorm van vreemdgaan…emotioneel en ev. Fysiek. Ik skipper de hele tijd in mn hoofd dat het wel goed komt dn dan weer de boosheid en mn grenxrn voelen dat ik dit gewoon niet wil. We hebben goede afspraken gemaakt over het contact tussen hun. Maar ik vind het al te bizar voor woorden dat ik met mn partner afspraken moet maken over contact wat ze met een ander heeft. Het voelt onveilig. Ze zegt haar zelf te herontdekken wn de betere ik te worden, maar wat ik tot nu toe zie is een partner die uit contact is met mij en de hele tijd wat zweverig doet. Help! Ik wil haar niet kwijt!

  13. Mijn vrouw heeft onlangs haar tweelingziel ontmoet.
    ik herken mijn gevoelens in wat ik lees: voldoe ik niet? Verlies ik je aan hem? Waarom hebben jullie zoveel contact? Hou je nog van me?

    Ze heeft ook sex met hem.
    Mijn vrouw had besloten de ontmoeting en de sex geheim te houden. Ik heb het per toeval ontdekt. Dat was op zn zachtst niet fijn.

    We praten nu veel.
    Ik vind de situatie nog steeds moeilijk zeker als ze aangeeft een nacht bij hem te willen blijven (want dat gebeurt ook). Het verlangen om bij elkaar te zijn is)blijkbaar) zo groot.
    Ik heb besloten ze de ruimte te geven omdat ik geloof dat dit het meest bijdraagt aan alle betrokken individuen. Ik lees in de reactie van Claudia dat ze ruimte geeft in de hoop dat het haar en haar man dichter bij elkaar brengt.
    ik voel dat dat bij ons wel gebeurt.
    maar totale ruimte dus inclusief sex is moeilijk. Het zal een ego ding zijn (zekervoor mannen? 😃). Maar ruimte geeft wel veel terug.
    Ik weet nog niet hoe het verder bij ons loopt. Het is nog.maar enkele maanden dat dit speelt.

    Maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat het heel veel positiefs brengt. Onze relatie is veel gepassioneerder en intenser. Mijn vrouw is heel gelukkig en dat gun ik haar.
    En ik?
    Zo langzamerhand kom ik in een acceptatie en integreer ik het in mijn leven. Ik heb de tweelingziel ook ontmoet.
    Het fysieke deel vind ik nog wel lastig. Aan de andere kant: het is maar sex. En bovendien is die tussen ons (weer) enorm goed.

    Ik heb wel erg veel steun aan Veel lezen over het onderwerp en over ervaringen van anderen (andere partners). Ik wil mijn vrouw zo graag nog meer begrijpen omdat dat nog.meer rust in de situatie zou brengen.

    Ben benieuwd naar ervaringen van andere partners.

  14. Ik heb mijn twin een kleine maand geleden ontmoet. Hij is getrouwd en ik ook. Ik wil het graag aan mijn man vertellen, maar ik ben er een beetje huiverig voor. Mijn man houdt heel veel van mij en ik ben zijn eerste liefde. Zelf heb ik wel vriendjes gehad tijdens studie enzo, maar hij heeft geen vriendinnen gehad. Ik weet niet goed hoe ik dit onderwerp moet brengen. Ik heb hem al verteld dat R. en ik een hele speciale band lijken te hebben. Dat we dezelfde energie hebben en ideeen en dat we een grote inspiratie voor elkaar zijn op creatief gebied. Mijn man vroeg; is hij homo? . Ik zei ‘ nee, hij is getrouwd met M. ‘ toen zei mijn man ‘ oh, ok’ . Daarna hebben we het er niet meer over gehad… Maar ik zag mijn twin gisteren en zal hem vandaag weer zien. Ik moet het toch op een gegeven moment vertellen aan mijn man? Uiteindelijk zal hij anders niet begrijpen waarom ik zoveel met R. optrek…?Toch? Ervaringsdeskundigen, ik hoor graag jullie advies!

  15. k vind dit stuk en het ‘algemene’ stuk over tweelingzielen zo mooi geschreven. Heel herkenbaar en niet zo zweverig als andere stukken die je leest.

    Ik ken mijn tweelingziel bijna 4 jaar, maar een meer dan een jaar geleden kwam in een keer die blikseminslag. Wij konden het vanaf het eerste moment goed vinden, voelde alsof we elkaar al jaren kenden. We zijn gewoon om gegaan als vrienden, maar wel met een bijzondere band die ik niet precies kon omschrijven. Daarbij komt dat ik getrouwd ben en dan denk je ook niet op die manier er over na.

    Tot we op de een of andere manier anders naar elkaar zijn gaan kijken, ik keek hem aan in zijn ogen en het was bliksem, een energie die ik nog nooit eerder had meegemaakt. Helemaal verliefd, maar naast de liefde voor mijn man. De rollercoaster begon. Ik kon hier gelukkig open en eerlijk over zijn tegen mijn man, die het niet altijd begrijpt en soms ook zich wat bedreigd voelt door de gevoelens. Maar wel vertrouwd op onze liefde en mij ook ruimte geeft om deze gevoelens een plek te geven, ook omdat ik sterk geloof dat ik niet in een liefdesrelatie met mijn tweelingziel hoef te zijn.

    Helaas gaat dit van de andere kant niet zo makkelijk. Voor de vriendin van mijn tweelingziel ben ik een te grote bedreiging en zij heeft het contact verbroken. Ik ben een tijd bezig geweest, om alles compleet los te laten en door te gaan, mij alleen te concentreren op mijn man, te doen alsof het alleen een heftige verliefdheid was. In mijn hart wist ik wel hoe het zat, ik moest het alleen even uitproberen.

    Ondanks dat ik hem nu ruim een half jaar niet meer heb gezien, voel ik mij nog steeds erg verbonden met hem, dit is soms lastig. Maar ik ben steeds meer aan het leren dat dit is wat het is en dat brengt me rust. Ik heb het gevoel dat ik enorm gegroeid ben en dat ik zo veel over mijzelf en mijn relatie met mijn man geleerd heb, in zo’n korte tijd. Aan de ene kant is deze ervaring heel mooi en aan de andere kant is het erg pijnlijk dat ik hem (nu) niet meer kan zien/spreken. Ik hoop vooral voor mijn tweelingziel dat hij ook mooie dingen heeft kunnen halen uit onze ervaring en dat hij gelukkig is.

  16. Ik vind dit stuk en het ‘algemene’ stuk over tweelingzielen zo mooi geschreven. Heel herkenbaar en niet zo zweverig als andere stukken die je leest.

    Ik ken mijn tweelingziel bijna 4 jaar, maar een meer dan een jaar geleden kwam in een keer die blikseminslag. Wij konden het vanaf het eerste moment goed vinden, voelde alsof we elkaar al jaren kenden. We zijn gewoon om gegaan als vrienden, maar wel met een bijzondere band die ik niet precies kon omschrijven. Daarbij komt dat ik getrouwd ben en dan denk je ook niet op die manier er over na.

    Tot we op de een of andere manier anders naar elkaar zijn gaan kijken, ik keek hem aan in zijn ogen en het was bliksem, een energie die ik nog nooit eerder had meegemaakt. Helemaal verliefd, maar naast de liefde voor mijn man. De rollercoaster begon. Ik kon hier gelukkig open en eerlijk over zijn tegen mijn man, die het niet altijd begrijpt en soms ook zich wat bedreigd voelt door de gevoelens. Maar wel vertrouwd op onze liefde en mij ook ruimte geeft om deze gevoelens een plek te geven, ook omdat ik sterk geloof dat ik niet in een liefdesrelatie met mijn tweelingziel hoef te zijn.

    Helaas gaat dit van de andere kant niet zo makkelijk. Voor de vriendin van mijn tweelingziel ben ik een te grote bedreiging en zij heeft het contact verbroken. Ik ben een tijd bezig geweest, om alles compleet los te laten en door te gaan, mij alleen te concentreren op mijn man, te doen alsof het alleen een heftige verliefdheid was. In mijn hart wist ik wel hoe het zat, ik moest het alleen even uitproberen.

    Ondanks dat ik hem nu ruim een half jaar niet meer heb gezien, voel ik mij nog steeds erg verbonden met hem, dit is soms lastig. Maar ik ben steeds meer aan het leren dat dit is wat het is en dat brengt me rust. Ik heb het gevoel dat ik enorm gegroeid ben en dat ik zo veel over mijzelf en mijn relatie met mijn man geleerd heb, in zo’n korte tijd. Aan de ene kant is deze ervaring heel mooi en aan de andere kant is het erg pijnlijk dat ik hem (nu) niet meer kan zien/spreken. Ik hoop vooral voor mijn tweelingziel dat hij ook mooie dingen heeft kunnen halen uit onze ervaring en dat hij gelukkig is.

  17. hoi claudia,
    misschien een beetje late reactie maar alsnog ga ik hem hier neerzetten. drie jaar geleden is er tussen ons en een ander getrouw paar een vriendschap met een plus ontstaan. In eerste instantie leek dit allemaal koek en ei maar ik kreeg last van onbeschijvelijke negatieve energiedgolven, zo erg dat ik op een gegeven moment zelfs er aan onderdoor ben gegaan en in de crisisopvang van de ggz terrecht ben gekomen. dit is zo een tijdje door blijven broeien en sinds gisteren ben ik er achter gekomen dat mijn vrouw en de man van het andere stel een geestelijke samensmelting hebben doorgemaakt en blijkbaar dus zielsverwanten zijn. Dit is als een bom ingeslagen bij mij en ik heb ook meteen besloten dit uit te praten met zijn vieren. Dit gesprek heeft gisterenavond al plaatsgevonden en de uitslag is niet best. er was een afspraak op het moment dat er andere gevoelens naar boven kwamen zou de boel stopgezet worden maar zo wordt dit niet gezien. zij willen dit fenomeen verder uitdiepen met elkaar ook fysiek. bij mij is het luchtalarm afgegaan en heb gezegd dat ze verstandig moeten zijn en dit of moeten uitlijnen zonder het fysieke stuk of beter afstand kunnen nemen! voor mijn als partner en voor de vrouw van het andere stel is dit een bedreiging ook omdat ze zogenaamd niet weten wat het gevoel inhoudt en op dit moment maar een ding willen en dat is bij elkaar zijn. ze zweven dus en kiezen niet meer voor de relatie voor mij of hij voor zijn vrouw want ze weten het niet! Wij als partners moeten dus nu maar afwachten wat ons lot is en welke kant het zwaard gaat vallen. Eerlijk gezegd zie ik dit niet zitten om dit lijdzaam af te gaan zitten wachten als een hond aan een lijn. Ik heb gezegd tegen mijn vrouw dat ik wel een onvoorwaardelijke keuze maak voor haar maar zij laat dit in het midden net als en man van het andere stel tegen zijn vrouw dit doet. eigenlijk zit ik ook in een wanhopige situatie. maar het gevoel tussen zielverwanten is sterker, dat wint altijd ze later er alles voor achter……

  18. Ik heb mijn tweelingziel twee jaar geleden ontmoet. Ik was al een jaar weg bij mijn ex-man, maar mijn tweelingziel is wél getrouwd. Zijn vrouw weet van ons en we mogen elkaar zien. Ze houdt heel veel van hem en wil dat hij gelukkig is. Zij en ik hebben elkaar twee keer gezien. We zorgen ervoor dat we elkaar niet kwetsen en proberen voortdurend elkaars belang voor ogen te houden.

    Inderdaad zal een échte tweelingziel nooit van je vragen je partner te verlaten! Onvoorwaardelijke liefde stelt geen voorwaarden, heeft geen eisen en maakt niets kapot. Ik ben ontzettend dankbaar dat in mijn geval dat niet betekent dat ik mijn tweelingziel helemaal moet loslaten. Door de ruimhartigheid van zijn vrouw kunnen we nu anderen helpen met ons healingwerk. Haar onvoorwaardelijke liefde heeft die van ons mogelijk gemaakt.

  19. Mijn partner heeft zijn twin 2 á 3 weken geleden ontmoet. Heeft 2dagen terug aan mijn verteld dat hij sterke gevoelens voor haar heeft en daar erg van is geschrokken. Hij houd namelijk erg veel van mij en wil mij ook niet kwijt (zo zegt hij nu). ” per toeval” kwam ik op Een site waar gesproken werk over tweelingzielen. Na dit zelf en aan mijn partner te hebben gelezen, is voor ons duidelijk dat hij dus waarschijnlijk zijn twin heeft gevonden. Ik worstel nu heel erg met wat ik moet doen. Ik wil hem dit niet ontzeggen want weet dat hij al jaren zoekt naar iets wat hij mist. Maar wil hem natuurlijk ook niet verliezen. Is het mogelijk om naast je huidige relatie een relatie te hebben met je twin. Hierbij vind ik veel goed maar absoluut geen sexuele relatie. Dat gaat mij echt te ver. Ik zie het veel meer als een super vriendin of iets dergelijks. Het is maar net hoe je dit noemt. Heeft hier iemand ervaring in en kun je mij tips geven wat wel en niet te doen.

  20. Beste Sally,

    Ik herken hier zeer veel in uw verhaal. Ik ken mijn twin al sinds mijn 18 jaar. Hij bezorgde me steeds diepe gevoelens maar ook zeer veel angst tijdens onze sporadische ontmoetingen tijdens het uitgaan. Ik begreep dit toen nog niet maar besefte wel dat deze persoon zeer gevoelig lag. Uiteindelijk hebben onze wegen elkaar niet meer gekruisd en ben ik 7 jaar samen geweest met een soulmate, jammer genoeg kon de relatie niet standhouden omwille van drugsverslaving. Ik heb na enkele jaren alleen zijn de knoop door gehakt en met iemand een relatie aangegaan die best wel ok is. Maar die me ook tegen kwam na een verwarrende en moeilijke tijd waardoor de rust die hij me gaf toch soelaas bracht. Uiteindelijk geraakte ik zwanger en kom ik heel onverwacht weer die jongen van destijds tegen via facebook. Dat kwam heel hard binnen en uiteindelijke heeft hij zijn gevoelens voor me uitegsproken. We hebben lang contact gehad gedurende de zwangerschap waarin ook mijn vader plots stierf. Heel verwarrend allemaal. Hij heeft het contact plots verbroken met nog meer pijn als gevolg. Ik besef dat het niet kon, niet op deze moment. Toch ben ik door een zwaar proces gegaan en echt aan het veranderen. Mijn partner probeert echt te iemand te zijn opdat hij me niet kwijt wil. Hij is niet authentiek momenteel en dat stoort me enorm vermits is alles nu echt goed aanvoel en graag alleen zou zijn om dit te verwerken en aan mezelf te kunnen bouwen. De situatie met een baby dwingt me natuurlijk om toch alles even te laten rusten en in deze relatie te blijven. Op zich is mijn huidige partner een goede man (alleen niet voor mij) en wil ik hem deze mooie periode van zijn kind niet ontnemen. Ook mijn dochter wil ik haar vader niet ontnemen. Het voelt als een zelfverloochening/opoffering maar ik weet dat dit de enige juiste weg is en hopelijk kan ik op termijn wel mijn eigen weg inslaan. Ook als mijn twin nooit meer contact met me opneemt weet ik dat ik toch een andere weg dien in te slaan. dat voel ik meer dan ooit aan.

  21. Ik denk dat je partner nu bang is om je te verliezen en dat hij niet aan jou maar aan zichzelf denkt.
    Ik ben met 39 jr wednr geworden heb daarna een paar jaar geen relatie gehad en met 50jr mijn huidige relatie ontmoet en na een paar jaar met haar getrouwd en gedacht dit zal het wel zijn op deze leeftijd.
    Kort daarna in mijn werk iemand ontmoet waar ik het gevoel had dit ben ik of zij is mij heel veel mee gemaakt in deze periode we zijn nu zij 55jr en ik 72jr hebben allebeide besloten sept voor elkaar te kiezen en onze huidige relatie te stoppen omdat we niet zonder elkaar kunnen leven en beide emotioneel aan ons einde zijn en het te koste gaat van onze gezondheid

  22. Ik heb 8 jaar een relatie, met 3 kinderen en ben 1,5 jaar geleden mijn tweelingziel tegengekomen. Ik kan niet zeggen hoe het proces verloopt in een gezonde relatie, want toen ik mijn twin vond ging het helemaal niet goed in mijn relatie. Ik weet alleen dat ik van het begin tot nu in een emotionele rollercoaster heb gezeten. Mijn ware ik is ondertussen zeer sterk naar boven gekomen en mijn huidige partner is inderdaad 8 jaar geleden gevallen voor iemand die nu niet meer bestaat. Na een periode van veel ruzie, jaloezie en onbegrip heerst er nu terug wat rust in de relatie. Toch heb ik de indruk dat het nu vooral mijn partner is die een masker opzet omdat hij zoveel van mij houdt dat hij me niet kwijtwil, terwijl ik eigenlijk niet meer bij hem pas. En eens je tweelingziel tegengekomen blijf je toch altijd diep vanbinnen met het gevoel zitten dat hij of zij de enige is en dat je niets liever zou willen dan bij deze persoon zijn, maar als het niet kan omdat de andere je niet herkent kan het erg pijnlijk zijn. Ikzelf heb voor alle duidelijkheid tot nu toe enkel een vriendschappelijke relatie gehad met mijn twin met veel aantrekken en afstoten, maar nu zit ik in een periode van volledig afstoten wat erg pijnlijk is voor mij. Mijn partner eist dan al de aandacht op terwijl ik tijdens moeilijke momenten gewoon liever alleen zou willen zijn.
    Je twin ontmoeten is enerzijds een geschenk, maar anderzijds voelt het als een vloek. Je kunt niets beginnen tegen de veranderingen, enkel ondergaan en ik zou soms niets liever willen dan deze persoon vergeten, maar de verbinding zal er altijd blijven, als je niet bij je twin kan zijn in liefdes of vriendschapsrelatie, zal je het pijnlijke gevoel van het gemis heel je leven meedragen. En dat kan dikwijls erg moelijk, verwarrend en emotioneel vermoeiend zijn.
    Hoe het verder gaat met mijn relatie dat is nog een vraagteken, we zijn nu al meerdere keren bijna uit elkaar geweest en ik denk niet dat de relatie het gaat overleven. Maar voordien leefden we ook naast elkaar en kreeg ik geen gehoor van mijn partner toen ik aan de relatie wilde werken. Pas na de komst van mijn twin is mijn partner wakkergeschud en er alles aan gaan doen om mij niet te verliezen, ik vrees alleen dat hij te laat was…

  23. Zoekende op het internet kwam ik dit stuk tegen.
    Mijn partner heeft onlangs zijn tweelingziel ontmoet.
    Ik heb hem de vrijheid gegeven om zijn pad te volgen… Omdat ik van hem hou, uit pure liefde dus.
    Wel heb ik voorwaarden hierin naar hem uitgesproken. Knuffelen mag… Maar als dit verder gaat in de zin van seksuele gevoelens, aanrakingen.. Heb ik gevraagd hierover eerlijk te zijn en dit alvorens uit te spreken.
    Ik hoop, ondanks dat dit mij heel zwaar valt, wij samen hierdoor dichterbij elkaar zullen komen.
    Wie zit er in zo’n soortgelijke situatie.. Of wie heeft dit mee gemaakt?
    Ik hoor het graag…<3

opmerkingen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s